Historia parafii

PARAFIA P. W. ŚW. MAKSYMILIANA KOLBE

GLINIK

Parafia Glinik powstała z duszpasterskiej troski kapłanów parafii Łączki Kucharskie (Ks. Stanisława Pękali, a zwłaszcza Ks. Józefa Toporka) oraz wiary ludu Bożego tej ziemi.

Katechizacja i nabożeństwa dla chorych w prywatnych domach, przy znacznych odległościach gromadziły także wielu zdrowych. Miała powstać kaplica z salą katechetyczną, na którą próbowano gromadzić materiały. Trudności z uzyskaniem pozwolenia na budowę po II wojnie światowej w okresie PRL-u, rekwirowanie i kradzieże gromadzonych materiałów na budowę przesunęły początek budowy na 1982 rok.

Dla mobilizacji wiernych Glinika i przyśpieszenia budowy kościoła Ks. Biskup Ordynariusz Diecezji Tarnowskiej Jerzy Ablewicz erygował parafię dnia 23 VII 1982 r. Pierwszym proboszczem został mianowany Ks. Czesław Łaguz.

Patronem parafii jest św. Maksymilian Maria Kolbe.

Odpust parafialny – 14 sierpnia.

Wierni z zapałem i żarliwością gromadzili się na nabożeństwa w drewnianym, prywatnym domu państwa Konsorów (6m x 10m i to z przegrodami). Była tam też na początku sala katechetyczna. Nagląca potrzeba budowy zmusiła do wykorzystania pozwolenia i planów na kaplicę dojazdową. Po ich adaptacji w 1983 r. przystąpiono z zapałem do budowy. Kościół stanął na parceli Marii Bujak oraz Stanisława i Marii Mytych.

Projekt kościoła – pani inż. Danuta Chałupska.

Wystrój wnętrza – projekt i wykonanie obrazów – pan mgr Lucjan Kania.

Kamień węgielny poświęcony przez Ojca Świętego Jana Pawła II w Krakowie wmurował J. E. Ks. Biskup Józef Gucwa dnia 16.09.1986 r. Urządzony cmentarz parafialny na działce pochodzącej od państwa Jeziorów poświęcił J. E. Ks. Biskup Edward Białogłowski.

Poświęcenia kościoła dokonał J. E. Ks. Biskup Ordynariusz Diecezji Rzeszowskiej Kazimierz Górny dnia 16.08.1996 r.

        To suche fakty.

Za każdym z nich kryje się wielki trud budowy na wzgórzu kościoła, cmentarza i plebanii.

Dość wspomnieć, że z ziemi przemieszczonej najczęściej łopatami można by usypać ścieżkę o wysokości 10 cm, szerokości 1 m i długości 100 km.

Dość wspomnieć najpierw stalową szynę, która w razie potrzeby zwoływała ludzi do pracy i modlitwy, zamieniona wkrótce na żelazny dzwon wykonany przez jednego z parafian (niektórzy mówią, że „ten dzwon wybudował kościół”).

Dziś na modlitwę wzywają dzwony upamiętniające Wielki Jubileusz 2000 lat od narodzin naszego Zbawiciela, na których widnieje przesłanie w modlitewnej formie:

  • Do Jezusa Miłosiernego: „Jedyny Odkupicielu człowieka zawsze nas odnawiaj, zawsze nam błogosław, zawsze darz pokojem”.

  • Do Maryi Niepokalanej: „Maryjo ucz nas posłuszeństwa woli Bożej”.

  • Do św. Maksymiliana: „Święty Maksymilianie ucz nas zło dobrem zwyciężać”.

Nasze troski i nadzieje wyrażone w tej modlitwie polecamy Jezusowi Miłosiernemu przez wstawiennictwo Maryi Niepokalanej i Jej wiernego Rycerza, naszego Patrona, św. Maksymiliana.